Öze Dönüş
- Yazan Sibel Kocaerkek
- Yayın Tarihi 04/11/2008
- Yaşam
-
Değerlendirme:
Sibel Kocaerkek
Yazmaya değer bulduğum her sözcüğü yazarım... Bir gördüğünüz insan vardır. Birde insanda göremedikleriniz. http://WWW.sadecebence.blogcu.com da müzik ve resimler eşliğinde yazılar okumaya beklerim...
Sibel Kocaerkek tarafından yazılmış tüm yazılar
Öze Dönüş
11.04.08
Biz sadece ve sadece duygulardan ve tutkulardan kurtulduğumuz da özümüzü bulabiliriz.
Duyguların peşinde koşarken kendimizle kavgamız hiç bitmez … ne zaman ki öze dönüş başlar içimizde, işte o zaman yeniden kendimize kavuşuruz.
Belki daha sakin belki daha içerilerden biri oluruz, ulaşılması zorlaşmıştır artık bize…
Sanki düğmemizi kapatırız bir anda…
İnsan isterse neler yapabiliyor ve isterse neler yapmıyor!
Biz her şeyden arındığımızda daha güçlü oluruz, kendimize baktığımızda daha berraktır her şey!
Ensemizdeki seslerden düşmanlardan arındığımızda daha mı güvende oluruz?
Karmaşalara son vermek ne zordur. Oysa hayat karmaşa yumağı gibi üzerimize ilerlerken kaçacak yer kalmadığında bizi de içinde yuvarlamaya başlar bile… direniriz bazen… bazen de direnemez bırakırız kendimizi o akışa
Bu ne ilk direniş ne de son olacaktır hayatımız için ama en güzel sonuç doğal bir şekilde ortaya çıkan olacaktır.
En değerli sonuç o yumaktan kendiliğinden yükselen doğaçlamadır.
Öze dönüşün en güzel yanı kendinizle barışmamızdır.
Artık barış anlaşması imzalanmıştır kendinizle içinizde ve anlaşma sayesinde kavgasız, dingin ve huzurlu bir şekilde yolumuzu açmaya devam ederiz.
‘’Ensendeki düşmanı hissettiğin sürece önündeki düşmanla savaşamazsın’’ son zamanlarda duyduğum en güzel söz!
Bir film afişinden hoş bir çağrı… ve bu söz beynime takıldı son zamanlarda.
Dünyanın en usta dövüşçüsü bile olsanız arkadan saldırabilecek birilerine karşı hep güvende olmak istersiniz.
Ensenizdeki nefes yüzünden ya hata yaparsınız ya da yenilirsiniz. İki düşmanla aynı anda savaşılabilir mi?
Bütün gücünüzle bir kişiyle mücadele etmek varken bölünmenin yararı ne?
Ve bu savaşlara son veren anlaşma sayesinde sizi zorlayan yanınız mülayimleşir. Bu duygular çoğu zaman vazgeçişle karıştırılır ama bir vazgeçiş değildir!
Teke tek mücadeleye dönüş sanatıdır. Aynı anda bir den çok kişiyle mücadele edebilirsiniz ama aynı zaman dilimi içinde olması imkansız.
Düşünsenize biriyle savaşıyorsunuz ve kısıtlı zamanınız bittiğinde diğeriyle savaşa başlıyorsunuz sonra yorulup köşenize çekiliyorsunuz ayağa ilk kalkışınızda size bir başkası düello teklif ediyor! Bu dehşet verici bir savaş oyunu, yıpratıcı, sonu olmayan bir şey …
Her adımınızda bir savaş ve yeni bir kişi sizi kısıtlamaktan başka işe yaramayacaktır… asıl hedeflerinizin üstüne bir bardak soğuk su içebilirsiniz…
Artık hedefinizi görecek haliniz kaldıysa ve ömrünüz yeterse bir gün ulaşırsınız elbet!
Hayır… başarıya ulaşmanın yegane yolu kendi amacınıza odaklanmak ve her şeye rağmen o yoldaki pürüzleri mantık yoluyla ortadan kaldırmaktadır.
Özünüze döndüğünüzde siz bunu zaten kendiliğinden yapacaksınız… kodlamalarımız böyle…içimizdeki savaşçı her alanda bize yeni fırsatlar ve yeni savaş teknikleri konusunda ilham verecektir!
İşte böyle …özünüze dönerken size huzur, dinginlik, kendinizle bol barışlı günler dilerim.
Sevgiler
N.Sibel.K
Biz sadece ve sadece duygulardan ve tutkulardan kurtulduğumuz da özümüzü bulabiliriz.
Duyguların peşinde koşarken kendimizle kavgamız hiç bitmez … ne zaman ki öze dönüş başlar içimizde, işte o zaman yeniden kendimize kavuşuruz.
Belki daha sakin belki daha içerilerden biri oluruz, ulaşılması zorlaşmıştır artık bize…
Sanki düğmemizi kapatırız bir anda…
İnsan isterse neler yapabiliyor ve isterse neler yapmıyor!
Biz her şeyden arındığımızda daha güçlü oluruz, kendimize baktığımızda daha berraktır her şey!
Ensemizdeki seslerden düşmanlardan arındığımızda daha mı güvende oluruz?
Karmaşalara son vermek ne zordur. Oysa hayat karmaşa yumağı gibi üzerimize ilerlerken kaçacak yer kalmadığında bizi de içinde yuvarlamaya başlar bile… direniriz bazen… bazen de direnemez bırakırız kendimizi o akışa
Bu ne ilk direniş ne de son olacaktır hayatımız için ama en güzel sonuç doğal bir şekilde ortaya çıkan olacaktır.
En değerli sonuç o yumaktan kendiliğinden yükselen doğaçlamadır.
Öze dönüşün en güzel yanı kendinizle barışmamızdır.
Artık barış anlaşması imzalanmıştır kendinizle içinizde ve anlaşma sayesinde kavgasız, dingin ve huzurlu bir şekilde yolumuzu açmaya devam ederiz.
‘’Ensendeki düşmanı hissettiğin sürece önündeki düşmanla savaşamazsın’’ son zamanlarda duyduğum en güzel söz!
Bir film afişinden hoş bir çağrı… ve bu söz beynime takıldı son zamanlarda.
Dünyanın en usta dövüşçüsü bile olsanız arkadan saldırabilecek birilerine karşı hep güvende olmak istersiniz.
Ensenizdeki nefes yüzünden ya hata yaparsınız ya da yenilirsiniz. İki düşmanla aynı anda savaşılabilir mi?
Bütün gücünüzle bir kişiyle mücadele etmek varken bölünmenin yararı ne?
Ve bu savaşlara son veren anlaşma sayesinde sizi zorlayan yanınız mülayimleşir. Bu duygular çoğu zaman vazgeçişle karıştırılır ama bir vazgeçiş değildir!
Teke tek mücadeleye dönüş sanatıdır. Aynı anda bir den çok kişiyle mücadele edebilirsiniz ama aynı zaman dilimi içinde olması imkansız.
Düşünsenize biriyle savaşıyorsunuz ve kısıtlı zamanınız bittiğinde diğeriyle savaşa başlıyorsunuz sonra yorulup köşenize çekiliyorsunuz ayağa ilk kalkışınızda size bir başkası düello teklif ediyor! Bu dehşet verici bir savaş oyunu, yıpratıcı, sonu olmayan bir şey …
Her adımınızda bir savaş ve yeni bir kişi sizi kısıtlamaktan başka işe yaramayacaktır… asıl hedeflerinizin üstüne bir bardak soğuk su içebilirsiniz…
Artık hedefinizi görecek haliniz kaldıysa ve ömrünüz yeterse bir gün ulaşırsınız elbet!
Hayır… başarıya ulaşmanın yegane yolu kendi amacınıza odaklanmak ve her şeye rağmen o yoldaki pürüzleri mantık yoluyla ortadan kaldırmaktadır.
Özünüze döndüğünüzde siz bunu zaten kendiliğinden yapacaksınız… kodlamalarımız böyle…içimizdeki savaşçı her alanda bize yeni fırsatlar ve yeni savaş teknikleri konusunda ilham verecektir!
İşte böyle …özünüze dönerken size huzur, dinginlik, kendinizle bol barışlı günler dilerim.
Sevgiler
N.Sibel.K
Sesini Duyur
Yorumlar
Yorum #1 (Gönderen murat emre)
Değerlendirme:
Yazar kendini beğenen adamdır. Kişidir. Sonra kendinden nefret eder. Yazdıklarnı beğenmez. Sonra yine sever. Yazar kendisini ne kadar çok severse yazılarını da o kadar çok sever. Kendi iç karmaşasını yazılarıyla susturduğunu sanarken aslında bomboş ve histerik yazılar yazdığını şanslıysa erken farkeder ve o günden itibaren gerçek yazarlığa adım atar. Okumadan yazmak yazarlık güdüsür. Yazarlık değil. Çok okumanı ve "tek kişi" takıntından kurtulmanı dilerim.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------Yazarın notu: Yazım için aldığım en güzel eleştiri buydu teşekkürler :))) ama yazarlar arasında olmanızı isterdim Çok okumadığımı nereden biliyorsunuz? Evdeki kitaplığımı görmenizi isterdim...ama sizin okuduklarınızı okumuyor olabilirim! TEK KİŞİ TAKINTIM YOK ...ama özgürlüğü severim.TEk de olsa yıldız vermişsiniz teşekkürler:))) Sevgilerle kalın sinirli beyefendi.
