Sensizliğimin kalemi,şimdi seni yazıyor..
Ben söylemiyorum,o yazıyor !
O benim kalemim değimli yazar be sevgilim !

O; sensizliğimdeki tek ses..
O; sensiz günlerimde,sensiz hayal iklimlerimdeki tek çarem..
O; sonbaharımda dökülmeye mahkum edilmiş bir yaprak..
O; benim kalemim sevgilim,benim !

O; seni yazan ,karanlığıma ışık olan..
O; sensizliğime tek çare..
O; benim sonbaharıma mahkum ettiğim yaprağım..
O; sensin sevgilim !

Sensizliğime tek çare ; kalemimdi..
Kalemim ise sensin !
Sen beni yaprak olmaya, bende seni sonbaharda yaşamaya mahkum etmişiz !
Eh be kalemim ! Asıl şimdi yaz ! Sana son el yazımla yazıyorum ..

* Sen benim seni yazdığım kalemim, kalemim ise seni yazan tek gerçeğim !