Sensizliğin Esareti
Bazen bir tutku düşer içime … Camı aralamış aradan bir rüzgarın içeri girmesini bekliyorum … hafiften bir ışık gözüme çarpıyor. Sonra temiz bir duvara bakıyorum … Gördüğüm tek şey o, gördüğüm tek şey sahte bir sensizlikti !
Camı kapatıyorum … güneşin buğuladığı gözlerim tavana dikilmiş … gördüğüm tek şey o , gördüğüm tek şey korku dolu bir sahne !
Odama gidiyorum … Silkelenip , kendime gelmeye çalışıyorum …
Ellerimin arasına bir şey doğuyor ,güneş olsa gerek . öyle ya ışığı gözlerimi buğulamış güneş olsa gerek … Baktığım her yerde sahte bir sensizlik ve korku dolu bir sahne var !
Dinle sevgilim ! gördüğüm her şey sendin !
* Sensizlik ; korku dolu bir sahnede sensizliğinde kaybolmayı oynamaksa, işte sevgilim ; ben şimdi sensizim ! İşte sevgilim ; ben şimdi senin sensizliğinde kaybolmuş bir ESARETİM !
Aylin TÜMER !