kendine yeni bir sabah çiziyor çingene
evin gölgesi üşüyor

herkesin bilmediği gizli sebepten
elvedasız sözler birikmiş evde
çingenenin içi dar savrulmuş uykudan

ağlıyor sesini yavaşça çoğaltarak
görüntüleri derinleştirip ağlıyor

tenekeli mahallede güvercin çingene
en çok seni sever
en çok senin eline yakışır

hayal gibi esen rüzgarından
suyundan kuşundan kedisinden
dar yollarından giderek mahallesinin
fotoğrafları çerçevesizleştirip
ağlıyor çingene

gülümse çingene
eski kırık dökük faytonunda uyu çingene
eylen saçına çaput bağla
beyaz köpük siyah yüzüne yakışsın

rengin özesmi