günlerden pazar aralık
eski istasyon mahallesinden
çocukluğumun karınca izleri
hüzünle beni çağırıyor

çağırıyor beni
unutulmuş sözcükler

istanbul çingenesi hemen gel
paris’ i mor doğurmak istiyorum
çocukluğumu da yeniden
bisikletle uğurlamak istiyorum

günlerden pazar aralık
eski istasyon mahallesinden
romalı askerler sakallı ulema
bilginler aynı kervanla yola çıkmadı

istanbul’ da haydarpaşa
tren garında değilim
pencereden bakmıyorum

günlerden pazar aralık
uçan tüy karınca
çocukluğumu unutma

rengin özesmi