Kendisine ulaşmayı istediğim halet-i ruhiye;Sükunet.Ardından gelcek O muhteşem kavuşma.
Yaşayabilirmiyim bilmiyorum. Nasıl ulaşacağımıda. Zaman zaman yakaladığımda tam gerçekleşmiyor bu hal. Başka bir mecrası olmalı. Aklım ve kalbim de başkası yol gösteremez diyorum. Aklımı vekalbimi besleyen ,ne? Bir çocuk gibi başlamayı istemek keşkeleri getiri mi beraberinde.Oysa hep sakındım 'keşke' demekten.Yaptığım 'Savunma Mekanizması' nı harekete geçirmek değil. Bütün içtenliğimle inanıyorum 'keşke' demem gerektiğine.Ama bu 'özlemek'ten alıkoymuyor beni.Evet özlüyorum.
Özlemek ,yıllar öncesinde olduğu gibi. Elime geçen bir gençlik yılları fotoğrafının altında yazan, kime ait oldugunu bilmediğim; 'Özlemin eski tadı yok' notuna inat.Özlemin bütün varoluşumu anlamlandıran ferahlatıcı etkisi .Sanırım ,beni sükunete yaklaştırıyor.bütün yaşanmışlıkları ve yaşanacakları özlüyorum.Bekliyorum Sesszice köşemde.Dışarda olan bitenlere direnerek.Atarak bütün hesapları zamanımdan.Yazıya tutunarak hezeyandan uzak.Yazabilmeyi umarak.Özlemin tadı hep aynı.
Özledikçe Sükunet i yakalıyorum.Sükunet o muhteşem duruma ulaştırıyor.Huzur.