Çıplak…
Her şey her yer çıplak…
Küçük bir çocuğun haykırışları…
Meleklerin isyanı…
Şeytanların siyahı…
Her yer, her şey çıplak…
Çırılçıplak
Nerdeyiz…
Ne yapıyoruz?
Çıplağız…
Çırılçıplağız…
Yokuz…
Bulamıyoruz…
Nerdeyiz…
Ne yapıyoruz?
Çıplağız.
Çırılçıplak!
Dolaşıyorum…
Deniz kenarından yakamozların yaptığı desenlere bakıyorum
Bakıyorum…
Nerdeyim…
Ne yapıyorum?
Çıplağım…
Çırılçıplağım…
Suçlarımdan arınmışım…
Şeytanla perçemleşmişim…
Perçemi açmaya çalışıyorum…
Nerdeyim
Ne yapıyorum?
Şeytanla beraberim…
Çırılçıplağım!
Ve bir tek ölümle delicesine sevişiyorum!
Nerdeyim…
Ne yapıyorum?
Bir tek gri renklerle deseni büzüşmüş hayattayım…
Çıplağım…
Çırılçıplağım…
Aslında yokum…
Varsayıyorum ki yaşıyorum...
Gene nerdeyim?
Gene ben ne yapıyorum?
Gene yanımda günahlarım ve gene yanımda siyahta var olan şeytansı melekler…
Onlarla mücadele içindeymişim meğer…
Nerdeyim
Ne yapıyorum?
Şeytanla uğraşıyorum...
Ona karsı koyuyorum...
Ve gene çıplak…
Ve gene çırılçıplağım…

Gene çıplağım…
Ve artık çırılçıplak yaşıyoruz…
Gene çıplağız…
Ve artık çırılçıplak yok oluştayız!


Not : Çıplak sözcüğü üzerinde herhangi bir yanlış anlama olmasın diye açıklama gereği duyuyorum. Şiirdeki çıplak sözcüğü: şiirde , her şeyden arınmış,günahsız vb. anlamlarını taşımaktadır !
Aylin TÜMER !