Madem "Neden"lerle yaşayacaktık neden cevaplara sorular buluyoruz?
Ne yapıyorum ben ya ne yapıyorum…
Benliğimde ciddi ciddi kaybolmaya başladım!
Yok abi ya hayır diyememek gibisi yok!
Ya da direk sorusuz isteklere evet demek gibi bir şey bu!
Ne yapıyorum? Ne yapmak istiyorum?
Elde ettiklerimle neden yetinemiyorum?
Neden hep daha fazlasını…
Neden hep en iyisini…
Neden hep en vazgeçilmezini istiyorum…
Neden hep ben?
Neden hep ona hayır diyememek?
Neden hep bunun gibi bir sürü soru var aklımda?
Neden hep nedenlerle dolmuş bir hayata yosunlaşıyoruz?
Neden hep soruların cevabını elde edemeden soruları unutmak istiyoruz?
Ya da neden o soruların cevapları bulamadan pes ediyoruz?
Neden bu nedenlerle yasamaya kendimizi mahkum ediyoruz?
Neden özgürce bir kuş gibi uçabilmek yerine kendimizi kendimizde ve aklımızda çürütüyoruz?
Neden hep sorularlayız?
Neden hep sorular verilmese bile artık cevap verme isteği duyuyoruz?
Neden hep …?
Neden ?
Sebepsiz yere gülüp neden sebepsiz yere yine ağlıyoruz?
Niye saçma soruların cevaplarını bulamayınca kırılıyoruz?
Neden beceremiyoruz?
Neden yapamıyoruz?
Neden bu hayatta ayakta kalmayı başaramıyoruz?
Ve en önemlisi biz neden varız?
Ve biz neden yaşıyoruz?
Son olarak ;
Madem neden*lerle yaşayacaktık neden cevaplara sorular buluyoruz?
Aylin TÜMER !
[ 29.04.2008 ]