Sevdiklerine hasret bir yaşam çizilmişse,
Ruhunun haritasına.
Bir yumru oturuyor da,
Düğümleniyor kelimeler.
An geliyor,
Özlemlerinin çığlığı,
Dolanıyor zihninde.
An geliyor,
Çocuksu bir mutluluktur,
Salınıyor pencerende.
Hiçbiri engel olamıyor yalnızlığına..
Görebildiğin tüm bulutlar,
Tozlu.
Tüm güneşler,
Acımasız..
…
Kabulleniyorsun.
Özün sözün “o” oluyor..
İçinde kopan fırtınaları saymazsak;
Elem keder işlemiyor,
Tutmak istediğin yüreklere..
Hasretlerine sahip olmak için yaşıyor,
Sahip olamadığında, çıldırıyorsun..
Umutsuzca,
Sınırlarına bakıyorsun..
“Değiştirebilir miyim?” diye..
Nafile..
O hasret dolu yaşam,
Çizilmişse bir kere..
Nafile,
Sevdiceğim her şey nafile..