O gecenin sabahında hala ne olduğunun farkında değildi.Ne o ne de diğeri değişiklerinin nereden ve neden kaynaklandığını bilmiyordu.Asıl sebebin ne olduğunu.Aslında değişen bir şey yoktu.Yani bir şey değil bir çok şey vardı bir başka açıdan.Karışık şeyler yani.

Zaman ilerliyor her şey sanki boşa geçiyor gibiydi.Neden beraberdiler ve neden sevdikleri halde bir araya bir türlü bir araya gelemiyorlardı kimbilir? Bu sorular arka arkaya geldikçe başka sorular da dökülüyordu bir bir.Her şey üstüne üstüne gelmeye başlamıştı.Bu oyun ne zaman bitecek diye düşünürken kapı çaldı.Kapıyı açtığında gelen O’ydu.İçeri girdi,etrafa şöyle bir baktı.Etrafa bu şekilde bakması çevresindekileri incelemek veya merak ettiğinden değil sadece konuya nereden nasıl başlayacağını bilemediğindendi.Ama bir yerden başlaması gerekiyordu.

Aşk bu kadar küçük müydü ki? Yani aniden artıp ve yine birden düşüşe geçen bir şey miydi gerçekte.Bu belki daha sonraki tartışma konusuydu.

Şimdi konuşulması gerekenler önüne çıkan engellerdi.Ama konuşmak istedikçe konuşmaktan kaçmakta o kadar yapılası geliyordu.Yapılması gerekeni ertelemek daha ön plandaydı belki de.

Bir süredir birlikte olmayı bekleyipte kavuştuktan sonra sanki bir şeyler ters gitmeye başladı.

Peki O olmadan bir hayat? Bu nasıl bir şeydi? Sorular yine üzerine gelmeye başladı.Komik.Evet komikti bunlar çünkü istediğine ulaştıktan sonra şimdi başka problemler vardı.O olduğunda hiç problem kalmayacağını düşünürken şimdi de sonrasını düşünmeye başladı…onunlayken bir hayat…

Komik.

Onun olmadığı bir dünyayı onunlayken anlayamazdı.

Madalyonun diğer tarafından bakıldığında diğerinin görüşleri ilginçti.Bu belirsizlik onu planlarında değişikliğe sürüklüyordu artık ağır ağır.

Savunma mekanizması duvar örmeye başlamıştı bile.Karmaşık hisler yaşamak istemiyordu.Bir şeylerin yerli yerinde olmasını istiyor hayatını paylaşacağı insanın güçlü olmasını istiyordu.

Bunları düşünürken bir an göz göze geldiler.Sarıldılar.Sevişmeye başladılar.Çılgınca.Her şey güzeldi.Sonrası da.

Yine duruldular.Sessizlik.

Sanki konuşulması gereken şeyleri konuşmak yerine an ı yaşayıp kalanı sonraya bırakmak işlerine geliyordu.

Anlatılanları dinledikten sonra.O na şunu sordum onu seviyor musun? Cevabı kesindi ‘’evet hem de çok’’ O da beni seviyor.