İnsanlar,yaşamlarını devam ettirebilmek için bir arada bulunmak,birlikte yaşamak zorundadırlar.Birbirleriyle sürekli etkileşim halinde olmaları gerekir.Çünkü insan konuştukça,paylaştıkça yaşamdaki yerini görür ve hayattan tat almaya başlar.

Bundan 15-20 yıl öncesine gidecek olursak;İnsanlar birbirleriyle daha sık görüşüyor,mutlaka bir ortamda bir araya geliyor ve birlikte bir şeyler yapmaya çalışıyorlardı.Görüşemedikleri zaman bu durumdan rahatsızlık duyuyorlar ve kendilerini yalnız hissediyorlardı.Fakat günümüze bakacak olursak; daha sıkı birbirimize kenetleneceğimiz,sohbet edeceğimiz ve birbirimize yardım edeceğimiz yerde hiç görüşemez hale geldik.Çoğu konuda ilerleme kaydetmeye başladık,fakat aynı zamanda gizliden gizliye de aramızdaki bağların kopmasına sebebiyet verdik.

Mesela;günümüzde teknoloji hayatımızın vazgeçilmezi oldu.Onsuz yaşayamaz ve birşey yapamaz olduk.Bunlar şu anda hergün kullandığımız ve dokunduğumuz araç- gereçler...Televizyon,telefon,bilgisayar,internet vs.

Örneğin bir aile düşünelim...sabah herkes evden çıkar yola koyulur.Kimisi okula, kimisi de işe gider.Gün sona erdiği zaman herkes tekrar aynı noktada birleşir.Birbirleriyle gün içerisinde ne yaptıklarını,hayata devam edebilmek için ne yapacaklarını konuşmaları gerekirken,aynı ev içerisinde birbirlerinin yüzlerini dahi göremez oldular...Baba tv nin karşısına,anne telefonun başına ve çocuklar da bilgisayar karşısına geçer oldular.Teknolojinin bize getirdiği avantajları kullanacağımız yerde,biz bunları dezavantaja çevirmeye başladık.

Bu bahsettiğim mevzu beraberinde çok ciddi durumlar meydana getirmeye başladı.Bunlarla başa çıkamaz olduk ve birbirimizden kopar hale gedik.Kendimize çeki düzen vermeli,teknolojinin bize sunduğu fırsatları yerinde ve zamanında kullanmaya özen göstermeliyiz.

Teknolojiyi kullanmayı bilelim.Aramızdaki iletişimi,diyaloğu azaltmaya değil,arttırmaya bakalım...

yoksa......