Bir an vardı beynimin yaşadığı

Korkunç fırtına da tek bir duygunun bile yerinde kalmadığı

İşte ben o fırtınalara vurgunum.

Beni tanımazsın bazen durgundur görünüşüm, seni aldatır!

Vurgunumdur duygu iniş çıkışlarıma

Beni besleyen de budur… tek düzelik ile işim olamaz

Ruhum parmaklıklar ardında yaşayamaz.

Sen bilir misin benim okuduklarımı?

Sen bilir misin benim bildiklerimi?

Peki benim beynimin algıladığı coşkuyu hissedebilir misin?

Sen uyuduğunda benim gibi rüyalar görür müsün?

Bilemezsin ki sen hiç tanımadın beni

Sana diyeceğim var zeki çocuk!

İnsanlar bir yazıyla yargılanmaz…