Seni Beklemekte Olduğum Gökyüzünün Bir Köşesini Hatırlıyorum
http://www.binbirfikir.com/articles/1170/1/Seni-Beklemekte-OlduAum-GAkyAzAnAn-Bir-KAAesini-HatArlAyorum/Sayfa1.html
Aylin Tümer
Lise 1 ögrencısıyım. Edebiyatla ılgılı uraşlarım var. Sızlerle yazılarımı paylasmak benım ıcın cok onemlı.. o yuzden okudugunuz için sımdıden teşekkur ederım.. Yorumlarınızı kesınlıkle beklıyorum. okuyanlar yorum yapsın rıca ederım ((:
tuana_aylin_@hotmail.com Tümer ! Yazan Aylin Tümer
Yayın tarihi 06/20/2008
Bazen aşk ; bir melodide bir notada ya da gökyüzünün bir köşesinde olabilir... bazen aşkı kumsaldaki bazı küçük izlerden bile bulabiliriz... ama elbet buluruz ! :)
Gökyüzü
Saat; gece yarısını çoktan geçmiş…
Hava mı?
Ne durumda hiç bir bilgim yok aslında.
Adeta gökyüzüne bakmaya çekiniyorum…
Gökyüzünden imreniyorum aslında…
Bir o kadar da ondan kendimi uzak tutmaya çalışıyorum…
Gece bastırıyor…
Camım aralık…
Ne düşündüğüm belli işte…
Gece…
Yapacak hiç bir şeyin yok…
Hayallerin… Ve hayallerini süsleyen o insan hariç…
O insan kimdi?
O insan kim olmalıydı bilmiyorum…
Belki aşkı bir insanda ya da bir bedende değil de bir şehirde bir canlıda bulabilecektim?
Belirsizlikler...
Şuan Portofino adlı romantik bir müziğin notalarında buluyorum kendimi…
Uzun zamandır bir melodiye ayak uydurarak bir şeyler yazmamıştım…
Gökyüzüne bakamıyorum demiştim ya…
Belki de o öpülesi dudaklarını ve de o hatırlamamak istediğim yüzünü aklıma getiriyordum onun gibi…
Melodiler…
Kendimi buldum yine…
Kaybetmediğim, bulmak içinde uğraşmadığım kendime kavuştum…
Aralanmış olan camı açtım…
Gökyüzünü; asilce başımı kaldırıp iri gözlerimle süzüyorum…
Tek tük bir kaç yıldız…
Kocaman bir de dolunay…
Melodime ayak uyduruyorum…
Notalarda kendimi buluyorum…
Kaybetmediğim, bulmak içinde uğraşmadığım kendime kavuşuyorum…
Aradığım aşkı onlarda bulabilecek miydim?
Gökyüzünde ve gökyüzündekilerde?
Belki de onun da dediği gibi bir şehirde ?
Öpülesice bir dudakta ve hatırlanmak istenmeyen onca yüzde?
Aşkı bulabilecek miydim…
İçeri çok acımasız bir rüzgar vuruyor…
Yüzümü öyle çok yakıyor ki…
Uyuşturuyor adeta…
Gökyüzünün mihenk’i olan yıldızlardan bir tanesi hareket ediyor…
Yüzüm yanıyor…
Ellerimi yaklaştıramıyorum bile…
Yıldızları izlerken başıma geliyor (bu olay) ve hala izlemeye devam edebiliyorum…
Bir işitip de duymayan kulağım melodide…
Bakmak isteyip de göremeyen gözlerim ise yıldızlarda…
Saat; gece yarısını çoktan geçmiş…
Ricordo un angolo di cielo
Dove ti stavo ad aspettar
Bu mısralarla işitmeye başlayan kulaklarım kabarmakta…
“Seni beklemekte olduğum gökyüzünün bir köşesini hatırlıyorum”
diyor…
Bende bu köşeyi hatırlıyorum…
Hani dedim ya gökyüzüne bakmaya imreniyorum ancak çekiniyorum diye…
Aslında bende adeta gökyüzünün bir bekçisiydim…
Adeta yukardan kumsalları izliyor ve her ayak izini bünyeme kaydediyordum…
Gökyüzünün o köşesindeyim…
İmrendiğim yerde, olmak istediğim saatteyim…
Kumsaldan geçenlerin ayak izlerini bünyeme yazıyordum…
Bir melodi bir nota mı hangisi bilmiyorum ama beni aşağı bakmam için adeta itekliyordu…
Bakıyordum…
Geçiyorlar…
Mutlu çiftler geçiyor…
Bize bakıyorlar… yani gökyüzüne…
Yıldızları izliyorlar…
Öyle çok imreniyordum ki onlara…
Öyle çok…
Bir iz?
Sadece bir iz?
Aşka dair sadece bir çırpınış?
Görüyordu…
Bakıp da göremeyen gözlerim algılıyordu…
Onu görebiliyordum…
Bir nota bir melodi işaret ediyordu…
Şuan gökyüzünün köşesindeyim ve onu görebiliyorum…
Hissedebiliyorum en derinim de…
Buldum sanırım…
Evet…
Sanırım bulabildim…
Kumsaldaydı o…
Aşık olmak için beklediğim o çırpınış kumsaldan kendini belli ediyordu…
Buldum onu…
O büyük aşkı buldum!
İçimdeki çırpınışları itekliyorum ileriye…
Korku yok…
Hüzün yok…
Var olan tek şey bir melodi bir nota bir aşk…
Heveslendim…
Çok heveslendim…
Bulduğum şeyin sadece onun ayak izleri olduğunu anladığım ana kadar heveslendim…
Oradan geçmişti…
O; izlediğim kumsaldan geçmişti…
Camı aralamıştım sonra camı açtım ve gökyüzündeydim…
En köşede öpülesice dudakları bekliyordum…
Onu görüyorum aşkı bulduğuma inanıyorum…
Olaylar bundan ibaret gelişiyor…
Ve ben hüzünlerimle içime gömülüyorum…
Bekliyorum…
Bekliyorum…
Hoşça kal dememek elveda etmemek için bekliyorum…
Bekleyeceğim…
Hep bekleyeceğim…
Cam hep açık kalacak, bense gökyüzünden birkaç melodiyle kumsalları izleyeceğim…
İnanıyorum bir gün oradan geçeceksin…
Seni göreceğim…
Melodiler susmayacak…
Hep seni düşleyeceğim…
Seni gördükten sonra camı yeniden aralayıp bu sefer tamamen kapatacağım…
Melodiyi susturacak onu dinleyeceğim…
Kalbimi ve ayak izlerini dinleyecek ve onları takip edeceğim…
Ve
İşte o zaman elveda ve işte o zaman ancak hoşça kal diyeceğim…
Ancak o zaman vazgeçecek ancak o zaman inadı bırakacak ve gökyüzünden ineceğim…
Yemin ederim ki aynı köşede aynı yıldızlar beni çevrelemişken ben hep kumsaldan seni bekleyecek…seni gördüğüm zaman ise camı yeniden aralayıp melodiyi kapayıp içime gömüleceğim..
Ve işte sadece o an söyleyeceğim ki…
Seni hep seveceğim !
Ve işte sadece o an söyleyeceğim ki
i found my love in(Aşkı sende buldum) gökyüzü….
i found my love in melodi
i found my love in sevgilim…
Aşkı sende buldum …
Hep seni …
Bir tek seni seveceğim…
Ve bir tek o an söyleyeceğim ki…
Gökyüzüne yükselirken bile arşta hep seni bekleyeceğim !
20.06.2008 Aylin TÜMER !
Hava mı?
Ne durumda hiç bir bilgim yok aslında.
Adeta gökyüzüne bakmaya çekiniyorum…
Gökyüzünden imreniyorum aslında…
Bir o kadar da ondan kendimi uzak tutmaya çalışıyorum…
Gece bastırıyor…
Camım aralık…
Ne düşündüğüm belli işte…
Gece…
Yapacak hiç bir şeyin yok…
Hayallerin… Ve hayallerini süsleyen o insan hariç…
O insan kimdi?
O insan kim olmalıydı bilmiyorum…
Belki aşkı bir insanda ya da bir bedende değil de bir şehirde bir canlıda bulabilecektim?
Belirsizlikler...
Şuan Portofino adlı romantik bir müziğin notalarında buluyorum kendimi…
Uzun zamandır bir melodiye ayak uydurarak bir şeyler yazmamıştım…
Gökyüzüne bakamıyorum demiştim ya…
Belki de o öpülesi dudaklarını ve de o hatırlamamak istediğim yüzünü aklıma getiriyordum onun gibi…
Melodiler…
Kendimi buldum yine…
Kaybetmediğim, bulmak içinde uğraşmadığım kendime kavuştum…
Aralanmış olan camı açtım…
Gökyüzünü; asilce başımı kaldırıp iri gözlerimle süzüyorum…
Tek tük bir kaç yıldız…
Kocaman bir de dolunay…
Melodime ayak uyduruyorum…
Notalarda kendimi buluyorum…
Kaybetmediğim, bulmak içinde uğraşmadığım kendime kavuşuyorum…
Aradığım aşkı onlarda bulabilecek miydim?
Gökyüzünde ve gökyüzündekilerde?
Belki de onun da dediği gibi bir şehirde ?
Öpülesice bir dudakta ve hatırlanmak istenmeyen onca yüzde?
Aşkı bulabilecek miydim…
İçeri çok acımasız bir rüzgar vuruyor…
Yüzümü öyle çok yakıyor ki…
Uyuşturuyor adeta…
Gökyüzünün mihenk’i olan yıldızlardan bir tanesi hareket ediyor…
Yüzüm yanıyor…
Ellerimi yaklaştıramıyorum bile…
Yıldızları izlerken başıma geliyor (bu olay) ve hala izlemeye devam edebiliyorum…
Bir işitip de duymayan kulağım melodide…
Bakmak isteyip de göremeyen gözlerim ise yıldızlarda…
Saat; gece yarısını çoktan geçmiş…
Ricordo un angolo di cielo
Dove ti stavo ad aspettar
Bu mısralarla işitmeye başlayan kulaklarım kabarmakta…
“Seni beklemekte olduğum gökyüzünün bir köşesini hatırlıyorum”
diyor…
Bende bu köşeyi hatırlıyorum…
Hani dedim ya gökyüzüne bakmaya imreniyorum ancak çekiniyorum diye…
Aslında bende adeta gökyüzünün bir bekçisiydim…
Adeta yukardan kumsalları izliyor ve her ayak izini bünyeme kaydediyordum…
Gökyüzünün o köşesindeyim…
İmrendiğim yerde, olmak istediğim saatteyim…
Kumsaldan geçenlerin ayak izlerini bünyeme yazıyordum…
Bir melodi bir nota mı hangisi bilmiyorum ama beni aşağı bakmam için adeta itekliyordu…
Bakıyordum…
Geçiyorlar…
Mutlu çiftler geçiyor…
Bize bakıyorlar… yani gökyüzüne…
Yıldızları izliyorlar…
Öyle çok imreniyordum ki onlara…
Öyle çok…
Bir iz?
Sadece bir iz?
Aşka dair sadece bir çırpınış?
Görüyordu…
Bakıp da göremeyen gözlerim algılıyordu…
Onu görebiliyordum…
Bir nota bir melodi işaret ediyordu…
Şuan gökyüzünün köşesindeyim ve onu görebiliyorum…
Hissedebiliyorum en derinim de…
Buldum sanırım…
Evet…
Sanırım bulabildim…
Kumsaldaydı o…
Aşık olmak için beklediğim o çırpınış kumsaldan kendini belli ediyordu…
Buldum onu…
O büyük aşkı buldum!
İçimdeki çırpınışları itekliyorum ileriye…
Korku yok…
Hüzün yok…
Var olan tek şey bir melodi bir nota bir aşk…
Heveslendim…
Çok heveslendim…
Bulduğum şeyin sadece onun ayak izleri olduğunu anladığım ana kadar heveslendim…
Oradan geçmişti…
O; izlediğim kumsaldan geçmişti…
Camı aralamıştım sonra camı açtım ve gökyüzündeydim…
En köşede öpülesice dudakları bekliyordum…
Onu görüyorum aşkı bulduğuma inanıyorum…
Olaylar bundan ibaret gelişiyor…
Ve ben hüzünlerimle içime gömülüyorum…
Bekliyorum…
Bekliyorum…
Hoşça kal dememek elveda etmemek için bekliyorum…
Bekleyeceğim…
Hep bekleyeceğim…
Cam hep açık kalacak, bense gökyüzünden birkaç melodiyle kumsalları izleyeceğim…
İnanıyorum bir gün oradan geçeceksin…
Seni göreceğim…
Melodiler susmayacak…
Hep seni düşleyeceğim…
Seni gördükten sonra camı yeniden aralayıp bu sefer tamamen kapatacağım…
Melodiyi susturacak onu dinleyeceğim…
Kalbimi ve ayak izlerini dinleyecek ve onları takip edeceğim…
Ve
İşte o zaman elveda ve işte o zaman ancak hoşça kal diyeceğim…
Ancak o zaman vazgeçecek ancak o zaman inadı bırakacak ve gökyüzünden ineceğim…
Yemin ederim ki aynı köşede aynı yıldızlar beni çevrelemişken ben hep kumsaldan seni bekleyecek…seni gördüğüm zaman ise camı yeniden aralayıp melodiyi kapayıp içime gömüleceğim..
Ve işte sadece o an söyleyeceğim ki…
Seni hep seveceğim !
Ve işte sadece o an söyleyeceğim ki
i found my love in(Aşkı sende buldum) gökyüzü….
i found my love in melodi
i found my love in sevgilim…
Aşkı sende buldum …
Hep seni …
Bir tek seni seveceğim…
Ve bir tek o an söyleyeceğim ki…
Gökyüzüne yükselirken bile arşta hep seni bekleyeceğim !
20.06.2008 Aylin TÜMER !