Bir zamanlar bir reklamla meşhur olmuş ve lugatımıza eklenmiş bir söz vardı ağzı olan konuşuyor diye. Şu aralar çok hak verir oldum o söze ve eklemelerde yapmak istiyorum nacizane. “Ağzı olan konuşuyor, beyni olan düşünüyor, burnu olan hımşırıyor “diye. herkes kendi uzuvlarını dilediği gibi kullanıyor. “Özgürlük var canım bu ülkede kullanırken kendi uzuvlarımızı başkalarına mı soracağız?” Orası öylede istemediğimiz gibi konuşanlara her nedense bu lafı yapıştırıyoruz” herkes her şey hakkında konuşuyor canım bırakında bilenler konuşsun”. Ki öyle olsaydı yalnız üniversiteler konuşurdu ama görünüyor ki bu ülkede işin uzmanlarından başka herkes her konu hakkında fikir sahibi ve uzman oluvermiş hele de iki destekçi buldu mu deyme prof. lara taş çıkarırcasına çene.

Beyni olan düşünsün tabi düşünmezse kabahat ama bir yandan da ” böyle düşünüyorum ama işin bilir kişileri bu konu hakkında ne der onlarında düşüncelerini alarak destekleyelim” yok “her şeyin en iyisini ben bilirim havalarındalar” tamam görmüş geçirmiş bilmem kaç hükümet eskitmiş olabilirsin iki ihtilal bilmem kaç şavaş geçirmiş olabilirsin, saygı duyarım tecrübelerinden yararlanmak isterim. Ama işler bizim baktığımız taraftaki gibi yürümüyor olacak ki kimse bu amcaların teyzelerin dediği gibi olmuyor. seçim propagandalarında bu amcaların oyları alınana kadar öyledir böyledir “beraber yürüdük yağan yağmurda, biz aynı yola baş koyduk vs.” eee sonra o yola koyduğumuz başı ben Ankara da yumuşak yastığa koyacağım sen seninkini ne yaparsan yap oluveriyor her nedense. “ıslanmıştıkya aynı yolda ben artık pahalı arabalarla geçiyorum o yoldan” oldu mu böyle oldu hem de defalarca. Peki biz aklımızı, fikrimizi, zikrimizi bunların yoluna döküp çan çan çene yapıp bize faydası olmadığı halde alınan milyarlarca maaştan 5 kuruş cebimize girmediği gibi, yapılan emekli maaşına zammın 15 ytl olması bile bizi susturmaya yetmiyor. Bilsek de bilmesek de işin ehli erbabı olsak da olmasak da düşünüyorsan ve ağzın varsa konuşuyorsun.

Sözümün özü şudur kimseye hakaret ve haksızlık etmek istemem haddimde değildir bilirim. Ammavelakin söylemek istediğim şudur; canımız yanmış bir kere değil çok kere yanlış yönetilmekten istediğimizi getirdik derken başa en büyük kazığı yediğimiz onlardı bazen. Çarpa çarpa, deneyerek ve yanılarak çok şeyler öğrendik ülke yönetenlerden, bunlar bizi eğitti fikir sahibi olduk, aklımız çalıştı dilimiz döndü, konuştuk da konuştuk, tartıştık durduk. Ne olanı değiştirebildik ne fikrimizi. onları savunurken biz,onların çoğu kez düşündüğü biz değildik. Bundan ders alalım tavrımızı sözle değil eylemle dile getirelim “artık sizi konuşmuyoruz, çünkü sizin bizi konuşmanızı bekliyoruz.”