Hayat,acımasızca akıp giden zamanla bir oldu artık...Umutları,hayalleri,beraberlikleri rüzgarlarına katıp gitti...Geriye kalan ise sadece anılar...Daima teze kalan,hatırlanan anılar...Yaşarken o deli dolu yılları hiç bitmeyecek gibi doya doya yaşadık...Mutluluklar,hüzünler hep birdi...Gün geldi aynı simidi 4'e böldük,gün geldi aynı şişeden yudumladık bir avuç suyu...Acılarımızda bile mutluluğumuzun yansıması olurdu...Gençliğimizin en güzel yıllarında hep birbirimiz için koşturup durduk...Bize karşı gelen herşeye her kurala karşı gelirdik...Aklımıza gelen herşeyi çok büyük fedakarlıklarla yapardık...Her güne brlikte başlar birlikte bitirirdik...Hesapsızca yaşardık gençliğimizin en güzel yıllarını...Herşeyle başa çıkabiliriz gibi gelirdi...İşte böyle hesapsızca sadece günü yaşarken acımasızlıklarla dolu olan bu hayatı,bu insanları unutmuştuk...Zaman geçtikçe sorumluluklar arttı,skıntılar,dertler sandığımızdan daha da acımasız boyutlara büründü...İşte o zaman anladık ki hayat sadece bizim yaşadıklarımızdan ibaret değilmiş...Hesapsızca kurulan her hayal zamanın acımasız elleri arasında tek tek yıkılmaya yüz tutmuş...Hayat herkezi farklı yerlere savurmuşken hala ayakta durmaya çabalıyoruz ama tek başımıza...O güzel yılların anısına kalan sırlarla dolu gençliğimizin en güzel en doyumsuz yılları asla unutulamaz....


...BMBŞ anısına....