Aşkın Saklı Hükümdarlığı
- Yazan Sibel Kocaerkek
- Yayın Tarihi 09/25/2008
- Diğer
- Henüz Değerlendirilmedi
Sibel Kocaerkek
Yazmaya değer bulduğum her sözcüğü yazarım... Bir gördüğünüz insan vardır. Birde insanda göremedikleriniz.
Sibel Kocaerkek tarafından yazılmış tüm yazılarAşkın Saklı Hükümdarlığı
20.08.08
Cennet gibi aşklarım vardı yaşadığım. Aklımın derinliklerinde saklı resimleri.
Bir kayboluş ve sonra yeni bir başlangıç diye devam eder sonrasında hayatım…o günler hayatıma taze kan enjekte eder gibiydi.
Benim aşktan bir geçişim vardı teğet mi desem misilleme mi?
Aşkın en parlak günleriydi yaşadıklarım. Ardından gelenler ise kalabalıklar arasında kayboluşlar ve dinleyemediğim ruhumun seslerinin iniltisiydi.
Her zaman bir uyuma ve bir de uyanma dönemleri vardır hayatımızda, işte ben o güzellik uykusundan uzun yıllar sonra istemeden uyandırıldım.
Ve gözlerimi açtığımda ilk hissettiğim canımın yanmasıydı. Kolay değil tabi yıllarca uyuyan bir insan felç olur! Ama ben ucuz kurtuldum. Tanrıya şükür.
Bana dediler ki’’ yine dört ayak üstüne düştün’’ oysa işin özü yönetici gezegenim jüpiterdi, yaradılış meseleleriydi bunlar yani.
Ruhum sürüklemeye başlar olduğunda bedenimi yeni başlangıçlara yelken açma vaktimi müjdeler gibi, aşmadığım yol kalmamıştı sanki.
Ben daha nerde ve ne yapıyor olduğumu anlamadan sarıyordu insanlar çevremi ve bu bazen ne kadar rahatsız ediciydi. Oysa ben bazen derinlerde ve bazen yalnızlığı seven biri.
Aşk hükümdarlığıma veda ettim o günlerde bir süre sevdiğim bir çok şey gibi.
O kendini sarmaya hevesli şımarık ruhumu da aşk hükümdarlığıma hapsettim yine sürüklemesin diye peşinden beni.
İnsan ruhunun doğasını nasıl değiştirsin? Törpüle törpüle kalanda bu kez sen değilsin.
Çok denedim ama ruha söz yetmiyor. Aşk hükümdarlığı da ona dar geliyor!
Ayrı düştüğüm ikizim gibi uzaktan bakıyorum o zamanlar da kendime.
İkisi bir arada olmuyorsa eğer mantıkla ruhun ayrılması eziyetini tattınız mı hiç?
Biri sizin düşüncelerinizin en soğuk yanı diğeri onu tamamlayan hisler silsilesi ise bu yapışık ikizleri iki ayrı odaya kapatmaksa dünyanın en zor sınavı.
Bazen rüyalarımda sıra sıra kapılar ve odalar. Işık süzülen ama loş odalar onlar.
Hangisinden ne çıkacağı belirsiz, ürpertici ama merak uyandırıcı, şaşırtıcı bir resim bu ama diğer yandan cezbedici.
Gezindiğiniz yer beyninizin odalarıysa eğer size çıkış yolunu vermesi için önce düşüncelerinize ikizi olan ruhunu ona geri vermeniz gerekecektir ki kendinizi zorlamanın da bir sonu vardır.
Ben sonları geçtim durakladığım yerlerde enerji toplayarak zaman kazanma peşindeyim şimdi.
Aşkın saklı hükümdarlığı kendi kapılarını önümde sonuna kadar açana kadar inatla odaları tek tek aramaya devam edeceğim, bir çok şeyi bilmesem de güvendiğim tek şey var ‘’hislerim beni yarı yolda bırakmaz!’’.
S
İ
B
E
L
:)
Cennet gibi aşklarım vardı yaşadığım. Aklımın derinliklerinde saklı resimleri.
Bir kayboluş ve sonra yeni bir başlangıç diye devam eder sonrasında hayatım…o günler hayatıma taze kan enjekte eder gibiydi.
Benim aşktan bir geçişim vardı teğet mi desem misilleme mi?
Aşkın en parlak günleriydi yaşadıklarım. Ardından gelenler ise kalabalıklar arasında kayboluşlar ve dinleyemediğim ruhumun seslerinin iniltisiydi.
Her zaman bir uyuma ve bir de uyanma dönemleri vardır hayatımızda, işte ben o güzellik uykusundan uzun yıllar sonra istemeden uyandırıldım.
Ve gözlerimi açtığımda ilk hissettiğim canımın yanmasıydı. Kolay değil tabi yıllarca uyuyan bir insan felç olur! Ama ben ucuz kurtuldum. Tanrıya şükür.
Bana dediler ki’’ yine dört ayak üstüne düştün’’ oysa işin özü yönetici gezegenim jüpiterdi, yaradılış meseleleriydi bunlar yani.
Ruhum sürüklemeye başlar olduğunda bedenimi yeni başlangıçlara yelken açma vaktimi müjdeler gibi, aşmadığım yol kalmamıştı sanki.
Ben daha nerde ve ne yapıyor olduğumu anlamadan sarıyordu insanlar çevremi ve bu bazen ne kadar rahatsız ediciydi. Oysa ben bazen derinlerde ve bazen yalnızlığı seven biri.
Aşk hükümdarlığıma veda ettim o günlerde bir süre sevdiğim bir çok şey gibi.
İnsan ruhunun doğasını nasıl değiştirsin? Törpüle törpüle kalanda bu kez sen değilsin.
Çok denedim ama ruha söz yetmiyor. Aşk hükümdarlığı da ona dar geliyor!
Ayrı düştüğüm ikizim gibi uzaktan bakıyorum o zamanlar da kendime.
İkisi bir arada olmuyorsa eğer mantıkla ruhun ayrılması eziyetini tattınız mı hiç?
Biri sizin düşüncelerinizin en soğuk yanı diğeri onu tamamlayan hisler silsilesi ise bu yapışık ikizleri iki ayrı odaya kapatmaksa dünyanın en zor sınavı.
Bazen rüyalarımda sıra sıra kapılar ve odalar. Işık süzülen ama loş odalar onlar.
Hangisinden ne çıkacağı belirsiz, ürpertici ama merak uyandırıcı, şaşırtıcı bir resim bu ama diğer yandan cezbedici.
Gezindiğiniz yer beyninizin odalarıysa eğer size çıkış yolunu vermesi için önce düşüncelerinize ikizi olan ruhunu ona geri vermeniz gerekecektir ki kendinizi zorlamanın da bir sonu vardır.
Ben sonları geçtim durakladığım yerlerde enerji toplayarak zaman kazanma peşindeyim şimdi.
Aşkın saklı hükümdarlığı kendi kapılarını önümde sonuna kadar açana kadar inatla odaları tek tek aramaya devam edeceğim, bir çok şeyi bilmesem de güvendiğim tek şey var ‘’hislerim beni yarı yolda bırakmaz!’’.
S
İ
B
E
L
:)
