Akrabalarla yapılan bir tatil sabahı kahvaltısında konu chat facialarına gelir; "abla" sanal tanışmalara güven duymadığını söyler, o sanmaya karşıdır, gözü karadır, risk alır!

İkinci evliliğinin sona ermesinden epey bir zaman sonra "abla", dürüstçe ifade etmek gerekirse hemen evlenmek için değil, "bir tanışma olur en azından..." düşüncesiyle bir evlendirme şirketine başvurur. Form doldurur, bir iş başvurusu gibi, biraz da para yatırır, beklemeye başlar. Neden sonra Evlendirme Şirketi'nden bir yanıt alır; şirket, faaliyet adresindeki komşularının -nedense- şikayeti üzerine kapatma kararı alıp, hayırlı işlerini sonlandırmaya niyet etmiştir: Mektupta "Size, isterseniz başvuru bedelini iade edelim veya sizi uygun gördüğümüz bir kişinin adresini verelim" denmektedir! "Abla" ikinci şıkkı seçer... Bu, -rastlantı bu ya!- sevgili bir arkadaşının eskiden iş arkadaşı olan bir adamdır...

Ortak arkadaş hakemliğinde yenen bir öğle yemeğinde, henüz çorba aşamasında adayın, "abla"yı beğenmediği anlaşılır! "Abla" bu gelişmeden hüzün duyar, evet, genelgeçer güzellik anlayışına uygun olmadığını bilir ama kendince güzellikler barındırdığının da bilincindedir, en azından ortaokuldaki bir hayranının deyişiyle güzel değildir ama şirindir!

Bu bozgunu atlatmaya çalışırken yazışma formları, ilkokulda olup artık bir okur yazar sayılan kızının eline geçer: Kız ciddi bir ifadeyle "yeni baba istemediğini" net biçimde bildirir!

Hayat akar, "abla" bir iş değişikliği yapar, o ne!? Ayının sevmediği ot, gider ini önünde bitermiş! Aday bu yeni iş yerinde değil mi?

"Abla" bir kaç ay sonra bu yeni iş yerini bir yenisiyle değiştirir ve bir daha da evlendirme şirketine başvurmaz...

"Chat" işiyse daha başından ona ters gelir!