Hem onları tepemize çıkartırız hem de şikayet ediriz, biz kadınlar neden böyle yaparız Anlatmak istediğim şeyi tam anlamıyla ifade edbilmek için bir olay anlatmak istiyorum;

Geçenlerde bir arkadaşla konuşuyoruz ve bu arkadaşla yeni tanıştık, bilirsiniz ilk tanışma muhabbetlerini az çok, herkes birbiri hakkında ufak tefek ip uçları verir, tanıma babında bir kaç soru sorulur, işte bu sorulardan bir tanesi de kadın erkek ilişkileri ile alakalı oldu, sevgi aşk üzerine konuşurken, aşkın tarifini yaptık kendimizce, aşkın zamanla bittiği yerini farklı duygulara bıraktığı gibi, bana göre aşk; gelip geçicidir ve yerine iki farklı duyguyla değiştirir bunlardan biri "nefret" diğeri "sevgi" ilişkinin sürecine ve kişilerin birbirlerini ne kadar anladığına vebu ilişkiyi nasıl yaşadıklarına göre de değişir bu duygular, ilişki güzel yaşanmışsa karşılıklı, anlayış ve huzur varsa bu ilişkide aşk; yerini zamanla sevgiye bırakır, ama bunların tam tersi yaşanmışsa ya da yaşanıyorsa insanların birbirlerine tahammülleri yoksa işte o zaman aşk yerini "nefret" e bırakıyor doğal olarak.

Arkadaş bu konuda bana katıldı yanlız ufak bir farkla, dönüşen sevginin aile sevgisine anne baba ya da kardeş sevgisine dönüştüğünü, arada heyecan ve tutkunun kalmadığını söylüyor, bir süre sonra sevgilinle kardeş gibi yaşamaya başlıyorsun, ona dokunamıyorsun, karşı cins gözüyle bakamıyorsun diyor, ben buna katılmadım, sevgiye dönüşür evet ama böyle bir sevgi değil, daha korumacı belkide ama yine de bir karşı cins sevgisi bence, erkeklerde bu farklı mı yaşanıyor acaba diye de düşünmeden edemedim ama...Çünkü şunu biliyorum ki, erkek ve kadın inanılmaz derecede farklı bir düşünce yapısına sahip hem düşünsel hem de yaşamsal olarak çok farklı yaşıyoruz herşeyi. Aynı arkadaşa bunları söylediğimde itiraz etmedi haklı buldu beni, yanlız bizim için bir şey bittiyse bitmiştir bunu zorlamaya gerek yoktur diyor, fakat siz kadınlar için bitmesi ya da bittiğinin bilinmesi ya da söylenmesi bir şey değiştirmiyor diyor, nasıl yani dedim; ben öyle çok fazla duygusal bir adam değilim, ilişkilerime başladığımda bir tutkuyla, aşkla başlıyorum ama bir süre sonra o duygu benim için yerini aile sevgisine bırakmaya başladığında ise, gözüm dışarılara kayıyor yeni heyecanlar arıyorum diyor. Şimdi burada bu arkadaşın haklı olup olmadığını tartışmayacağım asıl konu başka. Arkadaş kendisine yeni heyecanlar arayıp buluyor, heyacanlarını yaşıyor gönlünce. Bunu kadın da biliyor işte asıl ilginç olan bu, kadının bunu bildiği halde esas oğlandan vazgeçmemesi. Ya bu inanılır gibi değil, sevgili bayanlar; neden kendinizi bu kadar ilginç ve anlamsız durumlara sokuyorsunuz, neden bu işi içinden çıkılmaz hale sokup, kendinizi de aptal durumlarına düşürüyorsunuz. Buna ilk göz önünde örnek aslında çok bilinen tanınmış simalardan güzel bir kadındı, isim vermek istemiyorum zaten herkes anladı kim olduğunu, onu da savunmak gibi bir niyetim yok buradan ama şöyle bir fark var ki o kadın evliydi ve bir çocuğu vardı ve yuvasına sahip çıkmak istedi bu biraz olsun durumu haififletse de bence anlamsızlıktan kurtaramıyor... Kendinize bu hatunumu örnek alıyorsunuz anlmıyorum nedir bu durum, lütfen biraz düşünür müsünüz; diyelim ki olayın tersi yaşandı; sizin heyecanınız, tutkunuz bitti ve siz kendinize yeni tutkular arayıp bulup yaşıyorsunuz, bunu da sevgilinize söylediniz. Sizce bu kabul edilir mi? Sevgiliniz bunu kabul eder mi? Yapmayın güzel bayanlar bunu kimse kabul etmez, bunun bir bahanesi de yok. Seviyorum napim demeyin bana, siz sevmiyor saçmalıyorsunuz, yahu adam sizi istemiyor işte ap açık ortada daha ne demeye siz kendinizi rezil edip küçük düşürüyorsunuz...Siz böyle bir şey yaptığınızda olacakları ben size söyleyeyim; birincisi kötü kadın(bazılarına göre) ikincisi ise kıçınıza bir tekme... Bence bu işin kadını, erkeği de yok, eğer bir ilişki bitttiyse bitmiştir ne uzatmaya ne de peşinden koşmaya gerek vardır. Tamam üzülürüz ağlarız ama o kadar onun dışında yapılan her şey zaten boştur, biten bitmiştir ve size geri dönülmeyecektir. Böyle yaptınız yani; sevgilinizin sizi aldatmasına göz yumdunuz, ağladınız, zırladınız ve ayrılmam dediniz, size geri dönüldü diyelim: Bu dönüşün ne olduğunu sanıyorsunuz, artık sizi aldatmayacak, çok mu pişman adam, güldürmeyin beni bu; acımadan başka bir şey değildir, size acınmasını mı istiyorsunuz? Sevilmek, aşık olunmak, ilgilenilmek mi istiyorsunuz? Lütfen bunu iyice bir oturup düşünün, kimsenin kimse için hele de kendisini artık sevmeyen, aşık olmayan biri için bu kadar küçük düşürmesini ne uygun görüyorum ne de sağlıklı.

Bu arkadaşın söylediğine göre; aşkının sevgisinin bittiğini, başka heyecanlar aradığını sevgilisine söylemiş ki öyle olduğuna inanıyorum, hatta bunun doğru olduğuna inanıyorum. Sevgili hem cinslerim; ne olur biraz akıllı olun, biraz düşünün ve kendinizi bu tip saçma şeylerin içine sokmayın, sizi aldattığını söyleyen bir adamın arkasından aptalca koşmayın, evet seviyorsunuz biliyorum ama adam sizi SEVMİYOR ve artık ne olur bunu anlayın, hem bu adamlara bu kadar yüz veriyoruz hem de onlardan şikayet ediyoruz, bu olacak iş değil, tabii adamlara böyle davranırsanız onlar da size ya da hiç bunu haketmeyen başka kadınlara da aynı davranır, ne olur yapmayın....Akıllı olun ki, onlar da akıllı bir kadına davranılması gerektiği gibi davransınlar size...