Herkes ne kadar olgun ve akıllı olursa olsun her zaman içinde saf bir çocuk kandırılmayı bekler. İşte sorunlarda bu iki çelişen kişiliğin birleştiği anlarda başlar.

Bir çay ve bir şeker yazdım telefonumun hatırlatma sekmesine. Büyük bir markete geçtim sonra. O reyondan bu reyona atladım durdum. Gözüm boyanmıştı adeta. Sürekli bir şeyleri alma hevesinde ve sürekli etrafımdaki diğer kişilere hava atma düşüncesiyle doldum taştım. Gördüğüm teknolojik aletlerden tutunda araba aksesuarlarına, hiç işime yaramayacak köpek taslarına, bildiğimiz krem şantiden yapılma krema tatlılara kadar herşeyi almak istedim. Cebimdeki kredi kartının farkındaydım. Bana uçsuz bucaksız yemyeşil bir ova vadedilmiş gibi hissettim kendimi. Sanki heryer benim herşeyin sahibiyim gibi. Bir paket çay ve bir paket şeker için kocaman bir alış-veriş arabası aldım elime. Gezmeye başladım reyonlarda. Her zaman gittiğim market cebimdeki kredi kartıyla daha bir güzeldi.

Sanki "Yüzüklerin Efendisi" filmindeki o elflerin kaldığı "Yeşil Vadi" deydim. Yine de az da olsa kendimi tutmaya çalıştım. Her ne kadar başaramamış olsam da. Sonunda kasiyerin önüne geçme vakti gelmişti. Büyük hesaplaşma vakti. Büyük aldıklarım bir bir önce kasiyerin önündeki o teknolojik aletten sonra ne kadar lüzumsuz şeyler aldığımı söyleyen gözlerimin önünden geçiyordu. Sürekli aldıklarımı geri iade etmeyi düşünüp durdum kasada. Fakat arkamda bekleyen sırayı görünce çekindim. Daha fazla oyalamak istemedim kalabalığı. Arkamdaki o kalabalık kitlenin de aynı şeyleri yaşayıp yaşamadığını düşündüm bir anda.

İşte kader anı geldi çattı. Bütün aldıklarım artık kasiyerin elinden çıkmış torbalara dolmuş ellerime tutuşturulmuştu. Fiş kesildi kredi kartı geçildi ve fişte gördüğüm o fiyat hala gözlerimi yaşartmayı başarmıştır. O anda aklımdan geçen o sözleri hiç bir zaman unutamıcak gibiyim.

Hayatım boyunca hiç bu kadar pahalı bir paket çay ile bir paket şeker almamıştım.