Türkiye …

Yoğun gündemler ülkesi …
Tabii bir de seçimler ülkesi …
Ve 22 Temmuzda bir seçim daha geldi çattı yine …

Bir seçim dönemine daha girdik, hatta girmekle kalmadık, tam seçim ateşinin içindeyiz desek yanlış olmaz . Oysa ki; daha dün gibi 3 Kasım 2002 seçimleri …

O kadar çok tahminler ve yorumlar yapılıyor ki ama bütün gerçekleri yine 23 Temmuz sabahı öğreneceğiz. Büyük bir çoğunluk meclise girebilme ihtimalini sadece 5 partiye veriyor. Bunlar bildiğiniz üzere; AKP, CHP, MHP, DP ve GP …

Tabii bunlardan % 10 barajını aşamama tehlikesiyle yüzleşme ihtimali olanlar da yok değil …

Her ne kadar ‘Düz ovada siyaset’ sözü birçok kişi tarafından eleştirilse de yeni açılımlar yapmaya çalışan ve güvenlik konusundaki tecrübelerini siyaset arenasında uygulamak isteyen Sayın Mehmet AĞAR da bu riskle karşı karşıya kalabilir. Çünkü merkez sağdaki boşluğu bir türlü dolduramayan DYP ve ANAP belki de güçlerini birleştirerek merkez sağın oylarına talip olmaya çalıştılar. Ancak bu birleşme sürecini de kimilerinin yorumuna göre ellerine yüzlerine bulaştırmaları onların da rotasını belirledi az çok bu seçimde. Demokrat Parti ismine güven duyarak oy verecek olanlar varsa da, birleşmenin olmaması nedeniyle partiye olan güvenlerini kaybedenlerin de sayısı hiç azımsanacak ölçüde değil . Belki de bunların başında Ankara Ticaret Odası Başkanı Sayın Sinan AYG�N geliyor …

% 10 barajı sınırlarında dolaşacak bir diğer parti de Genç Parti. Sayın Cem UZAN, her ne kadar çok yeni bir parti olmalarına karşın, 2002 seçimlerinde almış olduğu % 7,5 oy oranlarına güvense de büyük kısmının tepki oyları ve birkaç partinin kemik oylarından olduğunun o da farkında … Bu seçimlerde, her ne kadar denenmemiş partilerin başında gelmesi ve İstanbul 1. bölge adayı İbrahim TATLISES rüzgarını ardına almış olması gibi avantajları da olsa, mitinglerde meydanlara çekmiş olduğu insan sayısı bu durumu tekrar enine boyuna düşünmesi gerektiğini gözler önüne seriyor …

Gelelim Milliyetçi Hareket Partisi’ne . Onların bu seçimlerde en önemli avantajı bizi her gün kahreden ve hemen her sabah başka bir şehit haberiyle uyandığımız terör örgütünün faaliyetlerinin son dönemde artmış olması .... Tezkere kararının hala mevcut hükümet tarafından çıkmamış olması ve Sayın Devlet Bahçeli’nin de seçim vaatleri arasında tezkere kararının yer alıyor olması da oylarını arttırdı. Bir başka gözden kaçan nokta ise, ülkü ocaklarından ayrılmış birçok gencin alperen ocaklarına girmiş olması nedeniyle, MHP’nin bir kısım oylarına da talip olacak olan Büyük Birlik Partisi’nin seçimlere girmeyecek olması da bu oyları MHP’ye kazandıracak gibi gözüküyor …

AKP ve CHP ise zaten bildiğimiz gibi … % 10 baraj korkusunu en az yaşayan iki parti . O yüzden zaten meclisten çıkmaları zor gibi gözüküyor …
Bu seçimleri belki de renkli hale getirecek olanlar ise bağımsız adaylar … Türkiye siyasi hayatının en fazla sayıda bağımsız milletvekili adayı ve büyük ihtimalle de en fazla sayıda bağımsız adaydan oluşacak meclis göreceğiz. Tabii bu Güneydoğu Anadolu Bölgesi için ayrı bir önem taşıyor . Bağımsız aday çıkarmasına kesin gözle bakılan illerin başında ise Diyarbakır ve Mardin geliyor . Diğer şehirlerden de Adıyaman’da Kahta ilçesinin adayı Ahmet İNAN, ildeki bağımsızlar arasında sivrilen adaylar arasında…

22 Temmuz’da kuvvetle ihtimal barajı geçecek partiler AKP, CHP, MHP …
Peki böyle bir senaryoda meclis nasıl bir şekil alır ? Aslında üç ihtimal var gibi gözüküyor ufukta…
AKP tek başına iktidarını sürdürebilir … Yeterli sayıya ulaşamaması durumunda bağımsız milletvekillerini dahil edebilir. Ancak, olası bir CHP – MHP koalisyonu da hiç uzak bir ihtimal değil …

Yeni meclis her ne şekilde olursa olsun, batıdan doğuya, İzmir’den Diyarbakır’a kadar ülkemizin her köşesine hizmet götürecek bir meclis olması dileklerimle …

Saygılarımla,

Dr. Serbey Selahattin Erbey