Huzunlerden kurdugun sehirleri yuksek duvarla cevirdin ve
Kalbini buraya gizledin
Hicbir gunes isigi ,hicbir ziyarettci  girmesin diye
Kendini karanliga ve yanlizliga mahkum ettin
Ama unuutugun birsey vardi
Zaman…

Butun izleri hatirlamamacasina silen; zaman.
Hangi duvar hangi yapi onun karsisinda ayakta durabilir ki ;
Artik duvarlarin yikiliyor , korkuyorsun, tekrar isikla karsilasmaya
Bilmem istiyormusun

bedenini tekrar alevlerle yakmayi
Yada kalbini tutkuyla carptirmayi
Adini bile unuttugun, mutlulugu islak bir opucukte yakalamayi !

Birak kendini zamana ve akisa
Korkama dusmekten ve kirilmaktan
Yasa; inadina yasyamadigin yada yasadigini zanettigin duygulari

Sil gozlerindeki huzunu, cikart tekrar alevlenen kalbinin isigini bakislarina
Isiklar sacan gozlerinle baktiginda ,
Inan bana bu sefer yanliz olmiyacasin
Bunu sakin aklindan cikarma…