Duygusal dürüstlüğümüz, gerçek hislerimizi ifade edebilmemizdir. Bunun için de önce duygularımızın farkında olmamız gerekir. Farkındalığımız ise duygusal zekamız ile ilgilidir, çünkü duygularımızı net olarak ayırt etmemizi sağlayan zekamız, budur duygusal zekamız. Aynı zamanda ne zaman gerçek duygularımızı dürüst olarak paylaşmamızın bizim için daha iyi olduğunu anlayabilmemizi sağlar, dürüst olmamızın sağlıklı olmadığı ya da bizim için zararlı olabileceği durumlar vardır, ama ben genel olarak inanıyorum ki hem birey olarak hem de toplum olarak duygularımızı dürüstçe ifade edebilmemiz, daha sağlıklıdır.

Duygusal olarak dürüst olabilirsek,  derinlerde yatan gerçek kimliğimizi anlamayı başarabiliriz. Bu da kendimizi kabul edebilmemize yardımcı olur.  Başkalarına karşı duygusal olarak dürüst olabilirsek, onların da bize karşı aynı şekilde duygusal olarak dürüst olmaları yolunda cesaretlendirebilir ayrıca kısa zamanda duygularımıza kimlerin saygı gösterdiğini ve kimlerin göstermediğini de görebiliriz. Duygusal olarak dürüst olabilmek için; farkında olmamız, kendine güvenmemiz, cesaretli olmamız gerekir çünkü pek çok defa toplum bize; duygularımız konusunda umursamaz olmayı, bastırmayı, inkâr etmeyi öğretmiştir. Misal; insanlara nasılsın diye sorduğumuzda, pek çok kişi doğru olmadığı halde iyiyim diyor ve de çoğu kez, insanlar sinirli ya da savunmada olsalar bile, bunun gerçek olmadığını iddia ediyor. Oysa çocuklar, yaşama duygusal anlamda dürüst olarak başlarlar, kendilerini özgürce ve düşünmeden ifade ederler ama duygus

al olarak dürüst olmama eğitimi, erken yaşlarda verilmeye başlanıyor. Çevre sürekli olarak, çocukların gerçek duygularına uymayan tarzda hareket etmeleri için baskı yapıyor. Çocuk üzgün olduğu zaman, gülümsemesi isteniyor. Pişmanlık duymadığı durumlarda, özür dilemesi bekleniyor ve suçluluk duygusu yükleniyor. Yemeğini sevmeyen çocuğa zorla yemeği yedirmek gibi bir sürü yol seçiliyor, bu davranışlar sonucunda biz duyguları konusunda dürüst olamayacağımızı öğreniyoruz.

Oysa kendimiz gibi olduğumuzda, özgürüzdür ve çevremiz bizi gerçek kişiliğimiz ile tanır. Onlara göstermemiz gerektiğini düşündüğümüz sahte kimliğimiz ile değil de gerçek halimizle kabul edildiğimizde, çok güçlü bir özgüven duygusu hissederiz. Bu durumda, insanlara karşı daha dürüst olabiliriz çünkü reddedilmekten korkmayız. Kendimize güvendiğimiz için, başkalarının bizi kabul etmesi ya da reddetmesi önemli olmaz. Bu da aynı şekilde, kendilerine güvenen ve kendileri olabilen insanları çeker. Zaman içinde çevremiz kendine güvenen dürüst insanlar ile dolup taşar, o zaman sizi gerçekten anlayan insanlar olur, çünkü gerçekten kendinizi anlatıyorsunuzdur maskesiz…Başta, duygularınız konusunda dürüst olmak ürkütücü gelebilir fakat dürüst olup risk almaya başladıkça, mükemmel bir insan imajını koruyabilmek için daha az endişe ettiğinizi fark eder ve devam ettikçe kendinizi olduğunuz gibi kabul etmeyi, sevmeyi, saygılı olmayı ve de dürüstlüğün iki taraflı çalıştığını anlar, insanların içinizi açtığınız kadar, size içini açtığını görürsünüz.