Mutsuzluğun içinde bulmayı başardıkları mutluluklardan beslenir bazı insanlar!
Sizde onlardan mısınız? Mutsuz olduğunuz anlarda bir an durup da yüreğinizi ısıtacak şeylere bırakabilir misiniz kendinizi?
Mutsuz olan bir insan o anın içinde nasıl olurda mutlu bir yan bulabilir ki?
İşte biz buna Millet olarak ‘’bizden daha kötü durumda ki insanları düşünerek, halimize şükür etmeliyiz’’deriz! Manevi yanımıza sarılırız. Bunun çikolata ile ne bağlantısı var şimdi di mi? Şimdi bağlayacağım…Acı çikolata güzeldir ama yemeyi bilene ya da başka bir dille tat almayı bilene, ama hepimizin vazgeçilmezi değimlidir sütlü çikolata?
Yani biz hep iyi anlar bekler, güzel şeyleri bekleriz, hayat bir çikolata değil ki bize hep tatlı gelsin. İçinde bulunduğumuz her durum katlanılabilir değildir kabul ediyorum ama içinden çıkılmaz bu du
rumlardan kurtulmanın tek yolu bence; bulunduğun anı dondurup etrafa bakmak ve olayları sakince karşıladıktan sonra kendimize yararı olan yolu seçmek, hayat çoğu zaman seçimlerden ibarettir çünkü bu yoldan karlı çıkmak ya da çıkmamaksa bizim elimizde…Hep bir şeyler seçeriz… okul seçeriz, eş seçeriz,iş seçeriz, şanslıyızki seçeriz.Bir de seçim hakkı olmayan seçilenler vardır!Onların hayatında seçmek yoktur, onlar hep seçilirler.Hayatı hep acı çikolatadır onların ama onlar bile tat almayı başarabilirler.Öyleyse arada bir acı çikolata yiyen bizler neden yaşadıklarımızın bizlere ders olduğunu kabullenerek acı çikolatamızın içinde sütlü çikolata tadı aramıyoruz?
Çok küçük şeylerdir bazen bize haz veren…ve küçük şeylerdir bazen bizi üzen sonradan güldüğümüz durum böyleyken diyorum ki bırakın gitsin!Sizi sıkmasına izin vermeyin…

Yiğenim Hande’ye Sevgilerimle.
13/08/07