Çok zor sevip, sevdiğinin yanında olamamak. Bu soğuk ekrandan sadece onu takip edip sadece çaresizliğinle bir başına kalmak.

Bazan insan ağlamak ister dolu dolu. Göz pınarlarından ırmaklar akıtmak ister yanaklarında göller oluşsun diye. Ham çıktı ha çıkacak hazır damlalar birer mermi gibi bekler gözünüzde.. Dudaklar dişlere eşlik eder sıkı sıkı kapanarak. Sanki açsan dudaklarını birkaç kelime söylesen boşalcak içindeki taşgın duygular. şarkılar dinlersin da
mar dumur dedikleri türden. Demircinin tavını dövmesi gibi kendini döversin duygusal çekiçlerinle.

Siz hiç ağlamak istedinizmi hıçkıra hıçkıra? Kalbinizde oluşan gölden kurtulmak istedinizmi?

Tekli delilik yaşıyorum yine bu akşam. Özlüyorum.. Bekliyorum uyku akan gözlerimle.. "Belki" diyorum.. "Belkide şimdi.."

Ağlamak lazım bazı anlarda.. Serbest bırakmak lazım içindeki umarsız, zayıf çocuğu.. Hadi ado sende bırak onu. Kapama karanlık duvarlar ardına içindeki saf dostunu..