Tek farkım var anlattıklarını uygulamaktan masaldan. Hep düşünür ve umutsuzca severim anlatıcımı. Bitmesin isterim bu masal. Yaşamım masalınla soluklanır çünkü.

Sen anlattıkça şenlenir perde. Çiçekler açar en renklisinden. Güneş tüm parlaklığını ve sıcaklığını işletir kanıma. Gözlerim ışıl ışıl olur. Sen anlatırsın bu masalı ben yaşarım en dolucasına. Koş dediğinde koşar, uç dediğinde kanatlanırım; yumuk yumuk beyaz bulutlara doğru. şen kahkahalar atarım bir buluttan bir buluta atlarken. Kollarımı açıp yüzümü güneşe döner, gözlerimi kaparım. Derin derin nefes alıp senin kokunu hissederim. Sen bu masalda bana hayat verensin. Sen anlatırsın ben yaşarım..

Ben senin masalında kahramanım. Tek gözlü dev canvarlarla boğuşur, çift başlı ejderhalara kafa tutarım. Masal bu ya. Sen bana can verirsin, güç verirsin ben masalın heryerinde masalı soluklanırım. "Seni seviyorum" dediğinde sonsuz masal dünyamda heryeri mutlulukla dolanırım. Senin "Seviyorum" unla yarattığın bu masal dünyamdaki gökyüzünün altında dolanırım..

Sen beni seyredersin yukardan. Ben y
ukarı bakar seni görürüm. İçimde patlamaya hazır volkanlar oluşur. Elimi uzatırım dokunmak için. Oysa o kadar uzaksındırki. Ne ben dokunabilirim sana, nede sen o hüzünlü gözlerinle beni alıp yanına çekebilirsin. Bir masal dünyasının kahramanı olmak bazan zordur. Anlarım.. Sen yazarsın bu masalı.. Ben yaşarım...

Olmasanda masal dünyamda yanımda ben severim bu dünyayı. heryerde sen varsındır. Kokun sinmiştir çiçeklere. Sesin yankılanır kuşların sesinde. Senin ruhun uçar kelebeklerin kanadında. Severim yağmurlarını bu dünyamın. Senin gözyaşlarını getirir bana. Kartanelerinin avuçlarımın içine düşüşünü izlerim. Saçların değer ellerime bilirim. Heryer sen dolu bu dünyada. Ne kadar umutsuzda olsa sana ulaşmak, seni yaşarım ben burda.

Birgün bıraktığında bu masalı yazmayı, ben dallarında yaprakları kalmamış bu çıplak ağaç altında kuru toprağa oturup masaldan arta kalan son kırıntıları içime atıp gözlerimden tane tane akıtacağım. Belki yeniden hayat bulur bu damlalarla bu kurak topraklar diye. Umutlarım ve ben kolkola hep orda olacağım..

Bitmesin bu masal. Sen yazmaya devam et ben yaşamaya. Bu masala sadece senle güzel. sadece sen anlatınca yaşanılır.