Eylül Aniden Gelir
http://www.binbirfikir.com/articles/810/1/EylAl-Aniden-Gelir/Sayfa1.html
Asuman Ay
bir gün bir arkadaşım ,çok önemli bir sırrını paylaşıyordu benimle galiba herşeyi açıklayamayacağını düşündüğü birandı ki yüzüme bakıp;"sana bakıp yalan söyleyemiyorum"dedi.yaşadığımın en özel anlardan biriydi.kendisine yalan söylenemeyecek bir insan olabilmeye özen gösterdim o günden sonrada hep.... Yazan Asuman Ay
Yayın tarihi 09/23/2007
Eylül ayının hissettirdiklerine dair bir kaç keyifli cümle...
Eylül Aniden Gelir...
Hakkında en çok yazılar yazılan,filmleri çekilen,şarkılar bestelenen aydır eylül…Bunun nedeni ve niçininden çok eylülün gelişini hissedişimle başladı her şey ve bu kelimler öylece cümlelere dönüştü.
Eylül aniden gelir,bir yanınız ısrarla yazı yaşamak için direnirken, anlar size sonbaharın gelişini fark ettirir.Her puslu günün ertesinde güneş size sımsıcak gülümsesin diye beklersiniz.Öyle alışmışsınızdır zira,içiniz titrese de ince giyinmeyi kahramanlık sanırsınız. Uzun yaz akşamları kapatmadığınız pencerenize bir sabah titreyerek uzanır eliniz ve tuhaf bir şaşkınlıkla kapatırsınız.Kapanan bir pencerenin ardında kalan, bir mevsimdir oysaki..Bedeniniz ve benliğiniz yazın hararetiyle boğuşurken vazgeçilmeziniz olan su, bir gün teninize bir ürperti hissi bırakır.Tüm yaz aklınıza bile gelmeyen bitki çaylarını seyrederken bulursunuz markette kendinizi. Artık battaniye olmuştur arkadaşınız ve daha ona sıkı sarılarak uyuduğunuzu fark edersiniz.İçiniz kıpır kıpır yaz melodileriyle coşmaya alışmışken, dudaklarınıza bir Müzeyyen Senar şarkısı yerleşiverir. Yaşamın içine akıp kaybolacağınız günlerin ayak sesleri daha yakından duyulur olmuştur.
Uzun yaz gecelerini sohbet ve gezintiye ayırmışken,kitap kokusunu özlediğinizi fark edersiniz. Görmekten çok,hayal etmenin dünyasına davet eder edebiyat sizi…
Gazetelerde ki film özetlerini daha bir dikkatli okursunuz.Yazın sizi dışarıda tutmaya sevk eden,artık sizi içeride kalmaya taşımıştır.Hayatı ve insanları izleyen olmaya başlayışınızın adıdır ; eylül…
Yağmuru özlediğinizi anımsarsınız her hücrenizle.Yağmur bedeninize değil,ruhunuza da değer çünkü.Yağmurun sesi ,görüntüsü,huzuru yaşadığınızı hissettirir.
Artık içinizde ki sizin, sükuneti kaplar benliğinizi.Tuhaf bir hüzün dolaşır damarlarınızda, nereden ve neden geldiğini bilemezsiniz.Şen kahkahalarınızın yerini tebessümler alır. Daha az konuşur daha çok düşünür bulursunuz kendinizi.
Veda ayıdır eylül,bu yüzden hep gizlidir hüznü.Belki çok güzel ve hızlı,yada çok sıkıntılı kederli bir dönemin kapısına kilit vurur sıkıca.Taze yüreklerin yaz aşklarına,gençliğin çocukluğa el sallayışına şahitlik eder.Mekanlar,insanlar,olaylar artık uzaktır birbirlerinden.
Kavuşmaya ayrılsa da yollar,artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.
Ve eylül aniden gelir…
Eylül aniden gelir,bir yanınız ısrarla yazı yaşamak için direnirken, anlar size sonbaharın gelişini fark ettirir.Her puslu günün ertesinde güneş size sımsıcak gülümsesin diye beklersiniz.Öyle alışmışsınızdır zira,içiniz titrese de ince giyinmeyi kahramanlık sanırsınız. Uzun yaz akşamları kapatmadığınız pencerenize bir sabah titreyerek uzanır eliniz ve tuhaf bir şaşkınlıkla kapatırsınız.Kapanan bir pencerenin ardında kalan, bir mevsimdir oysaki..Bedeniniz ve benliğiniz yazın hararetiyle boğuşurken vazgeçilmeziniz olan su, bir gün teninize bir ürperti hissi bırakır.Tüm yaz aklınıza bile gelmeyen bitki çaylarını seyrederken bulursunuz markette kendinizi. Artık battaniye olmuştur arkadaşınız ve daha ona sıkı sarılarak uyuduğunuzu fark edersiniz.İçiniz kıpır kıpır yaz melodileriyle coşmaya alışmışken, dudaklarınıza bir Müzeyyen Senar şarkısı yerleşiverir. Yaşamın içine akıp kaybolacağınız günlerin ayak sesleri daha yakından duyulur olmuştur.
Uzun yaz gecelerini sohbet ve gezintiye ayırmışken,kitap kokusunu özlediğinizi fark edersiniz. Görmekten çok,hayal etmenin dünyasına davet eder edebiyat sizi…
Gazetelerde ki film özetlerini daha bir dikkatli okursunuz.Yazın sizi dışarıda tutmaya sevk eden,artık sizi içeride kalmaya taşımıştır.Hayatı ve insanları izleyen olmaya başlayışınızın adıdır ; eylül…
Yağmuru özlediğinizi anımsarsınız her hücrenizle.Yağmur bedeninize değil,ruhunuza da değer çünkü.Yağmurun sesi ,görüntüsü,huzuru yaşadığınızı hissettirir.
Artık içinizde ki sizin, sükuneti kaplar benliğinizi.Tuhaf bir hüzün dolaşır damarlarınızda, nereden ve neden geldiğini bilemezsiniz.Şen kahkahalarınızın yerini tebessümler alır. Daha az konuşur daha çok düşünür bulursunuz kendinizi.
Veda ayıdır eylül,bu yüzden hep gizlidir hüznü.Belki çok güzel ve hızlı,yada çok sıkıntılı kederli bir dönemin kapısına kilit vurur sıkıca.Taze yüreklerin yaz aşklarına,gençliğin çocukluğa el sallayışına şahitlik eder.Mekanlar,insanlar,olaylar artık uzaktır birbirlerinden.
Kavuşmaya ayrılsa da yollar,artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.
Ve eylül aniden gelir…