Aşk Dediğin Gülümsemek Kadar Hızlı
http://www.binbirfikir.com/articles/996/1/AAk-DediAin-GAlAmsemek-Kadar-HAzlA/Sayfa1.html
Zühre Meryem Kaya
ve insan öğrenmeyi öğrendi. Bir bir keşfetti hayatın karelerini. Bu keşifte yaralandı, canı acıdı; ama öğrendi İnsan olmak, evrenin içinde bitimsiz bir sevdanın sureti olmaktı. Bu bitimsiz sevdayı yüreğinde taşıyan insanoğlu; nefes almayı, hayata güçlü köklerle bağlanmayı, cesur olmayı, umutlanmayı, neşeyi ve sabrı öğrendi. Öğrendiklerini ve keşfettiklerini güncesinde biriktiren insan, bir sabah keşfedemediklerinin merakıyla uyandı. Evrenin içinde, bitimsiz bir sevdanın sureti olduğunu unutarak. Yazan Zühre Meryem Kaya
Yayın tarihi 03/21/2008
Not defterimin arasında seni aradım, yoktun! Hiç bir yere not almamışım adını. Bir şeyler yarım mı kalıyordu kimi zaman? Yoksa o kadar bütündün ki yüreğimde adını dahi yazmamıştım not defterime.
Aşk Dediğin Gülümsemek Kadar Hızlı
Zaman ince bir işleme gibi her geçen gün biraz daha incelterek yaşatıyor hayati. Aslında herkes, her geçen gün biraz daha incinip, bedeninden arınıp sadece ruh oluyor; ama kimse bunu göremiyor.
Zaman, parmaklarımın arasında dolanırken inceltilmiş bir kaleme benziyor. Bir akan yıldız (ağma) gibi gözlerimi kapatıp algılamaya çalışıyorum hayatı. Bir ağacın gövdesi ya da bir kelebek kanadı arasında HAYAT, gelip gidiyor. Durup kokluyorum, kokusu tıpkı lale gibi ve rengi beyaz. Parmaklarımın arasında akıp geçen zaman, tıpkı rüzgâr gibi getirip götürüyor yaşanacakları ve yaşanmışlıkları. Kokusu halen burnumda biraz annemi anımsatıyor, biraz laleleri ikisi de ak pak. Yüzümü, kocaman bir güneş doğmuş gibi tebessüm kaplıyor ve gözlerimi açıyorum. Zaman halen parmaklarımın arasında dolanıyor GÜLÜMSÜYORUM… Yüzümde ki bu tebessümü içime çekip yaşamaya başlıyorum.
Çok uzun zaman önce yüreğime bir tohum attım, içimde beyaz bir lalenin filizlenmesine izin verdim, adını aşk koydum. Bu aralar ise onu büyütmekle meşgulüm.
Hiçbir şey yarım kalmıyor bilmem ne kadar farkındasın? En son tamamladığım bir şiirin son mısrasıydı. Bugünse bu yazının içinde savrulup, anlam kazanırken buldum kendimi. Not defterimin arasında seni aradım, yoktun! Hiç bir yere not almamışım adını. Bir şeyler yarım mı kalıyordu kimi zaman? Yoksa o kadar bütündün ki yüreğimde adını dahi yazmamıştım not defterime. Aslında aradığım neydi unuttum. Bu aralar çok unutkanım birde kırılgan, sanki rüzgâr esse savrulup dağılacağım. Aslında düşündüm de bir tek sendin beni bütün tutan. Biliyor musun içimde senin için, senin yüreğine açan lale büyüyor ve bugün renklenmeye başladı ilk kez oldu bu ama çok merak ediyorum, turuncu lale olur mu?
Her gün ölmekle nefes almak arasında sıkışan yüreğimin içindeki laleyi düşünüyorum. Mevlana’nın bir mısrası geliyor aklıma: “Yürek dediğin kocaman bir boşluk.” biraz içim rahatlıyor. İçimdeki o boşluğu dolduran sana, GÜLÜMSÜYORUM…
Dünyanın yarısı koynunda baharı taşımaya başlamışken, benim içimde yaşama hazırlanan bir sevda büyüyor. Sende görüyorsun; baharla birlikte dünyanın soğuk yüzüne cemreler düşüyor, benim içimeyse aşkın tüm ılık meltemleri. Her ikisi de ağır ağır yanan yangın yeri oluyor. Hayatta, hızla akan bir yıldız (Zühre) olmak zor ama halen zaman parmaklarımın arasında dolanıyor ve getiriyor yaşanacakları. Bense hayatta ki duruşuma, içimde büyüyen sana, gelen bahara GÜLÜMSÜYORUM.
Yüreğimle…
Not: Yolladığınız elektronik mektuplardaki satırlara yüreğinizi koyup gönderdiğiniz için her birinize ayrı ayrı teşekkür ederim.
Zühre Meryem Kaya
z.meryemkaya@gmail.com
Zaman, parmaklarımın arasında dolanırken inceltilmiş bir kaleme benziyor. Bir akan yıldız (ağma) gibi gözlerimi kapatıp algılamaya çalışıyorum hayatı. Bir ağacın gövdesi ya da bir kelebek kanadı arasında HAYAT, gelip gidiyor. Durup kokluyorum, kokusu tıpkı lale gibi ve rengi beyaz. Parmaklarımın arasında akıp geçen zaman, tıpkı rüzgâr gibi getirip götürüyor yaşanacakları ve yaşanmışlıkları. Kokusu halen burnumda biraz annemi anımsatıyor, biraz laleleri ikisi de ak pak. Yüzümü, kocaman bir güneş doğmuş gibi tebessüm kaplıyor ve gözlerimi açıyorum. Zaman halen parmaklarımın arasında dolanıyor GÜLÜMSÜYORUM… Yüzümde ki bu tebessümü içime çekip yaşamaya başlıyorum.
Çok uzun zaman önce yüreğime bir tohum attım, içimde beyaz bir lalenin filizlenmesine izin verdim, adını aşk koydum. Bu aralar ise onu büyütmekle meşgulüm.
Hiçbir şey yarım kalmıyor bilmem ne kadar farkındasın? En son tamamladığım bir şiirin son mısrasıydı. Bugünse bu yazının içinde savrulup, anlam kazanırken buldum kendimi. Not defterimin arasında seni aradım, yoktun! Hiç bir yere not almamışım adını. Bir şeyler yarım mı kalıyordu kimi zaman? Yoksa o kadar bütündün ki yüreğimde adını dahi yazmamıştım not defterime. Aslında aradığım neydi unuttum. Bu aralar çok unutkanım birde kırılgan, sanki rüzgâr esse savrulup dağılacağım. Aslında düşündüm de bir tek sendin beni bütün tutan. Biliyor musun içimde senin için, senin yüreğine açan lale büyüyor ve bugün renklenmeye başladı ilk kez oldu bu ama çok merak ediyorum, turuncu lale olur mu?
Her gün ölmekle nefes almak arasında sıkışan yüreğimin içindeki laleyi düşünüyorum. Mevlana’nın bir mısrası geliyor aklıma: “Yürek dediğin kocaman bir boşluk.” biraz içim rahatlıyor. İçimdeki o boşluğu dolduran sana, GÜLÜMSÜYORUM…
Dünyanın yarısı koynunda baharı taşımaya başlamışken, benim içimde yaşama hazırlanan bir sevda büyüyor. Sende görüyorsun; baharla birlikte dünyanın soğuk yüzüne cemreler düşüyor, benim içimeyse aşkın tüm ılık meltemleri. Her ikisi de ağır ağır yanan yangın yeri oluyor. Hayatta, hızla akan bir yıldız (Zühre) olmak zor ama halen zaman parmaklarımın arasında dolanıyor ve getiriyor yaşanacakları. Bense hayatta ki duruşuma, içimde büyüyen sana, gelen bahara GÜLÜMSÜYORUM.
Yüreğimle…
Not: Yolladığınız elektronik mektuplardaki satırlara yüreğinizi koyup gönderdiğiniz için her birinize ayrı ayrı teşekkür ederim.
Zühre Meryem Kaya
z.meryemkaya@gmail.com