Herkesin ismiyle beraber heryerde ve her şekilde kullandığı kişiyi ben şimdi ismini kullanmadan yine kendisini ve ruhunu rahatsız ederek kullanıcam. Üzgünüm.

Silahımı kuşandım. Şimdi av zamanı. Ne denizin sesini duyabiliyorum ne de bulutsuz gökyüzünün parlak güneşini görebiliyorum. Şimdi ticaret zamanı. Alınanların bedelleri ödenmeli.

Bu yazımı okurken herkesin eline bir bardak Coca Cola almasını ve bu hikayenin bitiminde başarıyı bir bardak buz gibi Coca Cola ile kutlamasını istiyorum.

Herkeshin bildii gibi Türkchemize derin 1 darbe inmish bulunmakhtadır. Bunu bashara bilmek ichin tekh yapilmasi gerekhen genclerin number one'ı olmak yeterli. Cool takılmanın anlamını tam bilmeyen genchlerimize zamanında bir şeyleri pek fazla teaching edememişiz gibi. Kimleri favorite alıp kimleri rüküş kılması gerektiği şimdi bizden çıkmış ve medianın hand'ine düşmüştür.

Alışverişlerinizdeki dozu seviyesinde tutamayanların öncelikli okuması gerekirken her aklı başındaki insanın bir kez olsun gözünün önünden bu satırları geçirmesi gerekmez mi?

Herkesin hayalinde kesinlikle evlilik yatar. Peki ya hayallerde mi güzeldir evlilik yoksa bunu gerçeğe taşıyabilir miyiz?

Herkes sigarayı, alkolü ve uyuşturucuyu bırakabilir. Fakat herkes interneti bırakamaz. Bilinçli bireyler olarak tükettiğimiz şeyleri bilmemiz gerekir. Mesela en önemlisi ZAMAN!!!

Kuzenimle hadi biraz eğlenelim dedik ve bir şiir yazmaya çalıştık. Lütfen içeri buyrun :)

Herkes baba parasından bir süre sonra feragat etmek zorunda kalıyor. Peki neden? İstediği için mi? Az geldiği için mi? Aldığından utandığı için mi? Yoksa yeni bir hayat mı istiyor?

Hangi hükümet bizi sevecek? Neden biz yetim çocuğu olmak zorunda kalıyoruz hep?